Wydarzenia na lewicy

Zarząd Polskiej Lewicy

Siedziba partii

Korespondencję do 
Zarządu Partii
prosimy kierować na adres

Polska Lewica
ul. Al. Kamińskiego 2 m. 2
03-130 Warszawa
tel. 693-190-304 
     501-752-204

zarzad@polskalewica.pl 

Komentarze polityczne
PDF Drukuj Email

W związku z 74. rocznicą bitwy pod Lenino

KPP przypomina

o tym ważnym, historycznym wydarzeniu !!!

W czwartek - 12 października  2017 roku  przypada kolejna tym razem już 74. rocznica bitwy pod  Lenino.

Odnosząc się  do tego nadal ważnego dla  wszystkich ludzi kierujących się w życiu zdrowym rozsądkiem i trzeźwą oceną otaczającej rzeczywistości a nie wyłącznie emocjami wydarzenia  Zygmunt  Ryniewicz autor wydanej w 1995  roku  publikacji zatytułowanej :  Bitwy świata. Leksykon pisał :

„Z inicjatywy polskich komunistów, skupionych w Związku Patriotów Polskich w ZSRR, sformowana została w 1943 r. 1 Dywizja Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, licząca 11 500 żołnierzy pod dowództwem gen.  Z. Berlinga.

Dywizja, przydzielona do 33 A gen. W. N. Gordowa, otrzymała pierwsze zadanie bojowe – nacierania na głównym kierunku uderzenia armii na Białorusi, przełamania obrony niemieckiej nad rzeczką Miereją na odcinku  między wsiami Susojewo i Lenino, wyjścia nad Dniepr i uchwycenia przyczółka.

Głębokość pasa obrony niemieckiej wynosiła ok. 40 km, pozycje  były silnie umocnione, teren bagnisty.

W nocy 12 X ruszyło natarcie; Polacy sforsowali Miereję i w sześciogodzinnej  walce przełamali  pierwszą linie obrony, zdobywając wieś Połzuchy.

Dwa kontrataki  niemieckie z rejonu Trigubowa zostały odparte.

Po południu Polacy wznowili natarcie, dochodząc do wsi Lenino, jednak silny opór Niemców nie pozwolił utrzymać zdobytego terenu.

Natarcie 13 X nie przyniosło zmian i dywizja poniósłszy wielkie straty została wycofana. Straty niemieckie – ok. 1500 zabitych i rannych i 329 jeńców, straty   polskie – 502 zabitych, 1776 rannych i 663 zaginionych” - stwierdzał  w  dość wyważony  sposób na łamach swojej publikacji  Z. Ryniewicz  (Zob. Z. Ryniewicz, Bitwy świata. Leksykon, Warszawa 1995, s. 325 – 326.).

Równo  tydzień przed   bitwą, która z historycznego punktu widzenia stała się  krwawym symbolem polsko -  radzieckiego braterstwa broni – we wtorek, 5 października 1943 roku przed mikrofonem  rozgłośni radiowej Związku Patriotów Polskich w  ZSRR zasiadł  w pełni świadomy powagi chwili Andrzej Witos – przedwojenny działacz  antysanacyjnego ruchu ludowego, młodszy brat  Wincentego Witosa. Pełnił on  wówczas funkcję wiceprezesa  Zarządu  Głównego  Związku Patriotów Polskich (ZG  ZPP).

Andrzej  Witos  wygłosił tego dnia  w imieniu  ZG ZPP wymowne w swojej treści a kompletnie zapomniane dziś  przemówienie radiowe.

Kierował je do straszliwie umęczonych hitlerowską okupacją rodaków.  Przemówienie to w całości opublikowane zostało następnie  8 października 1943 roku  na łamach drukowanego w Moskwie tygodnika „Wolna Polska” - centralnego organu prasowego  ZG ZPP.

Redakcja pisma nadała mu  nadal skłaniający po latach  do bardzo głębokiej refleksji tytuł. Mianowicie : Zbudujemy Polskę nową...

Abstrahując od powyższych uwag przejdźmy zatem do treści  interesującego nas tu przemówienia.

Obywatele, Rodacy!

My, zgrupowani w Związku Patriotów Polskich w ZSRR, zwracamy się do Was, żyjących pod krwawym jarzmem okupacji niemieckiej.

Zwracamy się do Was w chwili, kiedy koło wypadków dziejowych obraca się w Waszą stronę.

W chwili, kiedy bohaterska Czerwona Armia w zwycięskich bojach zbliża się do granic Polski” - konstatował na początku przemówienia  z wyczuwalnymi aż nazbyt optymizmem i nadzieją Andrzej Witos po czym od razu dodawał, że :

Razem z nią zbliża się do  Ojczyzny, umęczonej i cierpiącej, Polska Dywizja imienia Tadeusza Kościuszki.

Wkrótce pójdzie za nią druga. Jest to dzieło Związku Patriotów Polskich, to wysiłek nas, przebywających na ziemiach Związku Radzieckiego, zjednoczonych w jedną rodzinę, bez różnicy poglądów  politycznych czy dawnej przynależności partyjnej, zbratanych jednym pragnieniem walki o Polskę” - bez ogródek, wprost, szczerze i otwarcie zaznaczał  w swoim swoiście  krzepiącym przemówieniu do rodaków  Andrzej Witos.

W dalszej części  historycznego z dzisiejszego punktu widzenia  przemówienia  znalazły się ponadto następujące przepełnione bojowym duchem, silną  wiarą w zwycięstwo i patriotyczną bezkompromisowością  deklaracje :

Rodacy!

Idziemy do Was. Słyszycie – idziemy !

Nie z pustymi frazesami, idziemy, aby podjąć walkę z odwiecznym wrogiem naszym bratnich narodów słowiańskich, hitlerowskim  faszyzmem.

Naszą, choć niewielką, siłą zbroją pomagamy w rozgromieniu wroga.

Pomścimy nasze krzywdy!

Duch naczelnika w sukmanie hetmani naszym walczącym  oddziałom.

Idziemy, w przeświadczeniu, że naszym obowiązkiem jest walka o wyzwolenie Polski, a także o zapewnienie Polsce stanowiska w kole zwycięzców.

Idziemy, żeby uścisnąć  dłoń tym braciom naszym, którzy nie schylili  pokornie głowy przed najeźdźcą, krzyżackiego gada nie głaskali, których mieszkaniem był las, łożem – mchy leśne, tych – co walczą.

Składamy hołd braciom walczącym na Lubelszczyźnie i w całym kraju.

Składamy hołd tym, którzy padli w obronie uciśnionych braci i honoru Polski, czy od kul wroga, czy z ręki podłych zdrajców.

Chwała tym, co zaszyci pod ziemią, słowem i pismem krzepią ducha narodu” - zaznaczał w swoim przemówieniu  wiceprezes  ZG ZPP.

Zwracając się do swoich rodaków  5 października  1943 roku Andrzej Witos świadomy ich wyjątkowo ciężkiego wręcz tragicznego położenia w jeszcze okupowanym przez hitlerowców kraju przypominał im jednak kierując się tu przede wszystkim poczuciem głębokiego patriotycznego obowiązku :

Pamiętajcie, że czas pomsty nad wrogiem zbliża się szybko i nieuchronnie, dlatego  bądźcie  w pogotowiu do zadania ciosu ostatecznego katom niemieckim”.

W swoim kompletnie zapomnianym dziś  po 74. latach przemówieniu radiowym z 5 października 1943 roku Andrzej Witos  w imieniu ZG ZPP w ZSRR zaprezentował ponadto rzecz warta koniecznie podkreślenia swoistą silnie działającą  na wyobraźnię odbiorcy  wizję  zupełnie nowej, radykalnie demokratycznej Polski, innej niż ta sanacyjna, przedwrześniowa : Polski po wypędzeniu z niej  tak znienawidzonego  hitlerowskiego okupanta.

Wizja ta wyglądała następująco:

Niewiele czasu dzieli nas od chwili, kiedy razem z wami oczyścimy Polskę od śmiecia faszystowskiego.

Będziemy budować Polskę nową, w której ci, co się do jej upadku przyczynili, głosu mieć nie będą.

Będziemy budować Polskę silną i niezależną, na zasadach  demokratyczno – parlamentarnych opartą, na granitowych podstawach, na tych, co żywią i co jej bronią.

Chłopi, robotnicy, inteligencja pracująca – oto ten silny fundament, a więc – Polska Ludowa!

Ziemia powinna być podzielona między tych, którzy będą na niej pracować. Z zapasu ziemi przejętej od wielkiej własności i dóbr martwej ręki stworzyć musimy działki dla bezrolnych, służby folwarcznej i pracowników rolnych.

Polska była i będzie państwem o charakterze wybitnie rolniczym. Dlatego warsztaty rolne musimy postawić na stopie opłacalności.

Bogate rolnictwo – to silne państwo. Nie wolno nam powrócić do stanu przedwojennego, do nędzy rolniczej i słabości rolnictwa.

Trzeba i o tym pamiętać, że rolnictwo będzie pierwszym konsumentem produkcji przemysłu polskiego.

Silne rolnictwo zapewni  rozwój naszego przemysłu” - z naciskiem  podkreślał  Andrzej Witos  i dodawał  ponadto, że :

„Przemysł polski powinien być zbudowany na zdrowej podstawie, z wyłączeniem karteli, regulowany przez państwo.

Podatki muszą być sprawiedliwie rozłożone  na obywateli.

Z oświaty powinni korzystać wszyscy – do najbiedniejszych.

Prawo oparte na konstytucji musi być szanowane.

Ustrój  odrodzonej Polski nie może nam być przez nikogo narzucony, ale powinien być istotnym wykładnikiem potrzeb życiowych obywateli i interesów państwa.

Polska będzie żyć w stosunkach przyjacielskich ze swoimi sąsiadami słowiańskim, a przede wszystkim ze Związkiem Radzieckim” - konstatował wówczas z pełną powagą Andrzej Witos.

Konkludując swoje przemówienie Andrzej Witos jako  polityczny realista nie omieszkał  uprzedzić tu swoich  brutalnie  doświadczanych przez historię  rodaków, że:

Czeka nas  praca bardzo ciężka. Ale miejmy wiarę, że podołamy ogromowi zadań i zbudujemy Polskę nową, silną i niezależną, opartą na prawie i sprawiedliwości.

A więc idziemy do Was, Rodacy, aby zjednoczyć się dla osiągnięcia wielkiego celu odbudowy wielkiej, silnej, niezależnej, demokratycznej Polski” .

Tydzień później  żołnierze 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki  przeszli pod   Lenino krwawy chrzest bojowy.

Pod Lenino bohaterscy Kościuszkowcy pod dowództwem gen. Z. Berlinga rozpoczęli zgodnie z zapowiedzią Andrzeja Witosa  okupiony w następnych miesiącach wielkimi stratami długi, pełen poświęcenia, gigantycznego wysiłku  i niewyobrażalnego wręcz heroizmu powrotny,  bojowy marsz  wyzwoleńczy  do ukochanej  Polski.

Marsz ten podjęty jesienią 1943 roku  z  wydatną  pomocą radzieckiego sojusznika uwieńczony został na początku maja 1945 roku  imponującym polsko – radzieckim militarnym zwycięstwem  nad  zdegenerowanym hitlerowskim barbarzyńcą.

Zaryzykować można w tym miejscu stwierdzenie, że współcześnie, na polskim gruncie żaden trzeźwo myślący  człowiek nie powinien   podważać  tego oczywistego  historycznego faktu.

Zatem podsumowując :

Szanowni Towarzysze i Towarzyszki !

Wspominając  w tym roku  kolejną 74. rocznicę  bitwy pod Lenino bądźmy  jako Polacy  autentycznie dumni z naszych bohaterskich żołnierzy –  z Kościuszkowców  i ich wielkiego, bojowego dzieła, którego w ostatecznym rozrachunku dokonali !!!

Tow. Ryszard Rauba – Komunistyczna Partia Polski (KPP)

 

 
PDF Drukuj Email

W dniu 2 października 2017 roku w Poznaniu odbyła się kolejna 5 (piąta) ogólnopolska konferencja niezależnych działkowców pod hasłem „Ogrody bez PZD” z udziałem stowarzyszeń ogrodowych i działkowców z całej Polski.

 

Celem spotkania była wymiana doświadczeń oraz omówienie najważniejszych kwestii prawnych i problemów, z jakimi na co dzień stykają się zarówno nowopowstałe stowarzyszenia ogrodowe, jak i działkowcy oraz rodzinne ogrody działkowe, które zamierzają wyodrębnić się z PZD w trybie ustawy o ROD z 13 grudnia 2013 roku.

 

Zróżnicowana tematyka konferencji była przedmiotem ożywionej dyskusji działowców z całej Polski.

 

Konferencja zakończyła się jednomyślnym przyjęciem stanowisk oraz wystąpień do odpowiednich organów i podmiotów.

 
PDF Drukuj Email

W związku ze zbliżającą się 74. rocznicą

bitwy pod Lenino

(12 października 1943 r. - 12 października 2017 r.)

Komunistyczna Partia Polski (KPP)

uroczyście przypomina o bohaterskich Kościuszkowcach

i ich szlaku bojowym :

WANDA WASILEWSKA,

„Kościuszkowcy w pierwszym boju”

„Dwunastego października nasi Najdrożsi przyjęli ogniowy chrzest.

Dwunastego października Dywizja im. T. Kościuszki rozpoczęła swój pierwszy bój.

Bohatersko walczyła nasza dywizja.

Właśnie tak jak przysięgała.

Przysięgała w dniu 15 lipca ziemi polskiej i narodowi polskiemu, że nie skala imienia Polaka.

Nie skalała imienia Polaka – opromieniła je nową sławą i chwałą.

Przysięgała w dniu piętnastego lipca wierność sztandarowi – i tej wierności dochowała.

Od dowódcy do szeregowca, od szeregowca do dowódcy nasza dywizja chlubnie i bohatersko spełniła swoje zadanie (…).

Bądźcie dumni Polacy w Związku Radzieckim!

Bądźcie dumni, Polacy w kraju i na całym świecie!

Polacy w Związku Radzieckim!

Walczyli w naszej dywizji wszyscy – i wszyscy walczyli bohatersko.

Ludzie z różnych partii, ludzie różnych przekonań, ludzie różnego pochodzenia – czynem dowiedli, że krwią własną przypieczętowali wielką jedność narodu w walce o oswobodzenie Polski.

Byli oficerowie i żołnierze polskiej armii i byli więźniowie Wronek, Rawicza, Berezy, chłopi, robotnicy i inteligenci znaleźli sobie jedno serce i to serce biło jednym rytmem – wspaniałym i bohaterskim.

Przysięgała nasza dywizja dochować wierności sojuszniczej braterskiej Armii Czerwonej i tej wierności dochowała i przypieczętował przyjaźń między Polską i Związkiem Radzieckim krwią serdeczną co się lała wspólnie po sowieckim i polskim mundurze.

Dowiodła nasza dywizja jeszcze raz, że Polska nie zginęła.

I ze zdumieniem i zgrozą patrzyli struchlali Niemcy, jak idą przeciw nim szeregi w polskich mundurach, jak lśni na czapkach ptak niepokonany – Orzeł Biały, jak zmartwychwstało przed nimi to, co uważali za zniszczone rozbite na zawsze w trzydziestym dziewiątym roku – Wojsko Polskie.

Tylko, że to wojsko było uzbrojone inaczej niż w trzydziestym dziewiątym roku.

We wspaniałą nowoczesną broń.

W działa, czołgi, moździerze, cekaemy (…).

I jak wicher przeszła nasza dywizja przez niemieckie pozycje.

W zajadłym, szalonym, zwycięskim boju.

Serca bohaterów znalazły w sobie młodziutkie dziewczęta, idące w bój.

Serca bohaterów znaleźli w sobie ci, co nigdy jeszcze nie trzymali broni w ręku.

Serca bohaterów znaleźli w sobie szeregowcy i oficerowie.

Krwią i braterstwem udowodnili Żydzi w naszej dywizji swój patriotyzm i swe przywiązanie do Polski.

Nisko schylamy głowy nad mogiłami poległych naszych bohaterów.

Nie płaczcie nad ich mogiłami.

Radośnie szli w bój i mężnie umierali – za wolną, niepodległą, demokratyczną Polskę.

Nie łzami trzeba nam spłacać dług wobec nich – tylko czynem.

Musimy być tak jednolici, jak oni byli, pochłonięci jedną myślą i jednym pragnieniem.

Musimy być tak silni, jak oni byli, i tak wierzący w jasną przyszłość jak oni byli wierzący.

Musimy być tak wytrwali jak oni i tak służyć wielkiej sprawie, jak służyli oni.

I to powinny być nasze kwiaty, rzucone na ich grób w przyjaznej sowieckiej, białoruskiej ziemi (…).

Wysoko, wysoko powiewa sztandar naszej dywizji – dziś już opromieniony chwałą i bohaterstwem.

Polacy w Związku Radzieckim!

Bądźcie godni Waszej Dywizji!

Wanda Wasilewska”.

Cyt za :

Wanda Wasilewska, „Kościuszkowcy w pierwszym boju”, „Wolna Polska” - organ Związku Patriotów Polskich, nr 32 z dnia 24 października 1943 r.

Powyższy, historyczny materiał źródłowy przesłał :

Tow. Ryszard Rauba – Komunistyczna Partia Polski (KPP).

 

 
PDF Drukuj Email

W związku ze zbliżającą się 74. rocznicą

bitwy pod Lenino

(12 października 1943 r. - 12 października 2017 r.)

Komunistyczna Partia Polski (KPP)

uroczyście przypomina o bohaterskich Kościuszkowcach

i ich szlaku bojowym :

Dowódca 1 Polskiej Dywizji Piechoty

im. T. Kościuszki

ZYGMUNT BERLING

generał brygady :

ROZKAZ BOJOWY

z dnia 14.X.1943 r. godz. 18.00

„ŻOŁNIERZE PIERWSZEJ DYWIZJI!

W ciągu dwu dni krwawej walki wykazaliście, że kochacie Ojczyznę, że zgodnie z wielkimi celami, jakie przed Wami stoją, umiecie ponosić wielkie ofiary.

Zadanie, postawione dywizji – przerwanie frontu pod Lenino – wypełniliście po bohatersku.

Daliście dowód, że Polska żyje, chce wolności  i walczy o nią.

Daliście dowód, że Polacy bili i będą bić Niemców zawsze.

Idąc do walki, wiedzieliście, że będzie trudna i krwawa.

Dni walki pod Lenino dały nam tego dowody.

Wróg przeciwstawił nam wszystkie środki swojej wysokiej techniki wojennej.

Na Waszej drodze stanęły dziesiątki gniazd karabinów maszynowych, ogień moździerzy i i artylerii, osławione Ferdynandy i czołgi.

Ogromną masą i niebywałą intensywnością nalotów lotnictwa bombardującego i szturmowego wróg chciał poderwać w nas wolę zwycięstwa.

Duch oddziałów nie drgnął ani na chwilę.

Jesteśmy silni i pozostaniemy silni wolą zwycięstwa.

Ono jest nasze i pozostanie nasze.

Naszych poległych kolegów uczcimy jak bohaterów.

Cześć im ! - Oddali życie w walce o Polskę.

O nich i pozostawionych przez nich rodzinach nie zapomnimy.

Ich część pracy bojowej spada na nasze barki – Tę pracę za siebie i za nich wykonamy.

Musimy stanąć jeszcze bardziej zwarci i karni, by dopiąć celu.

I my celu dopiąć musimy i dopniemy !

Do pracy, żołnierze !

Wieczna chwała poległym bohaterom !

Rozkaz powyższy odczytać przed frontem wszystkich kompanii i baterii

Dowódca 1 Polskiej Dywizji Piechoty

im. T. Kościuszki

ZYGMUNT BERLING

generał brygady”.

Powyższy, historyczny materiał źródłowy przesłał :

Tow. Ryszard Rauba – Komunistyczna Partia Polski (KPP).

 

 
PDF Drukuj Email

W związku ze zbliżającą się 74. rocznicą

bitwy pod Lenino

(12 października 1943 r. - 12 października 2017 r.)

Komunistyczna Partia Polski (KPP)

uroczyście przypomina o bohaterskich Kościuszkowcach

i ich szlaku bojowym :

F. M.,

„12. X. 1943 : LENINO”

„”Rząd Radziecki postanowił zadośćuczynić prośbie Związku Patriotów Polskich w ZSRR w sprawie utworzenia na terytorium ZSRR polskiej dywizji im. Tadeusza Kościuszki w celu wspólnej walki z Armią Czerwoną przeciwko najeźdźcom niemieckim. Formowanie polskiej dywizji już rozpoczęto”.

Taki komunikat ukazał się w numerze 10 „Wolnej Polski” z dnia 8 maja 1943 r.

Żywo zabiły serca Polaków rozsianych po ogromnym terytorium Związku Radzieckiego.

Większość powiedziała od razu „idziemy”.

I to „idziemy” było wyrazem głębokiego przekonania, że właśnie ta, a nie inna droga prowadzi do wolnej, niepodległej Polski.

Uformowana w Sielcach nad Oką, uzbrojona w najnowocześniejszy sprzęt radziecki, rozpoczęła 1 dywizja swój marsz ku wyzwoleniu Ojczyzny.

Nadszedł nareszcie upragniony czas porachunku z Niemcami.

Za zburzoną Warszawę, za obozy, za łzy matek, za krew niewinnych dzieci.

Szły plutony zwiadowców pieszych i konnych, szli saperzy, kompanie fizylierów i strzelców, ciągnęły rusznice, cekaemy, wozy, samochody.

Wszystkiemu temu towarzyszył ciepły uśmiech i serdeczność spotykanych po drodze białoruskich chłopów.

Nadszedł 12 października 1943 r. Lenino.

Pierwszy bój Kościuszkowców.

Po raz pierwszy w historii żołnierz polski stanął na ziemi białoruskiej, aby bić się o jej wolność i wolność Polski.

Bił się dobrze.

Bój pod Lenino przyniósł zwycięstwo 1 dywizji.

Zwycięstwo to zadecydowało o dalszej postawie żołnierza polskiego, stwarzając uświadomionego, zdecydowanego bojownika, który w swym, krwią wyznaczonym, marszu wytyczył granice Polski na Odrze i Nysie.

Idea sojuszu ze Zw. Radzieckim istniała jeszcze w okresie międzywojennym wśród postępowych kół społeczeństwa polskiego.

Przełom w stosunkach polsko – radzieckich, usymbolizowany bitwą pod Lenino, rozpoczął praktyczną realizację tej idei.

Demokraci polscy w ZSRR, znalazłszy poparcie całego uchodźstwa przeprowadzili swą, jedynie słuszną, koncepcję walki u boku Armii Czerwonej.

Lenino było pierwszym bojem w tej walce, a jednocześnie było pierwszym od Grunwaldu sojuszem bojowym słowiańszczyzny, wreszcie pierwszym polsko – radzieckim sojuszem antyimperialistycznym.

Wspólnie przelana krew w bitwie pod Lenino połączyła polską demokrację z demokracją radziecką trwałym związkiem, który pozwolił zwyciężyć polskiej klasie robotniczej, który toruje dziś Polsce drogę do socjalizmu.

Lenino było ucieleśnieniem racjonalnej koncepcji sojuszu narodu polskiego z narodami Zw. Radzieckiego.

Przyjaźń narodu polskiego z narodami ZSRR zaprzysiężona w pierwszej wspólnej walce jest gwarancją naszej wolności, jest zgodna z najżywotniejszymi interesami Polski Ludowej.

F. M.”.

Cyt. za :

F. M., 12. X. 1943 : LENINO, „Dziennik ŁÓDZKI”, ŁÓDŹ, środa 12 października 1949 r., Rok V, nr 281 (1545), s. 2.

Powyższy, historyczny materiał źródłowy przesłał :

Tow. Ryszard Rauba – Komunistyczna Partia Polski (KPP).

 

 
<< Początek < Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Następna > Ostatnie >>

Strona 7 z 115