Wydarzenia na lewicy

Zarząd Polskiej Lewicy

Siedziba partii

Korespondencję do 
Zarządu Partii
prosimy kierować na adres

Polska Lewica
ul. Al. Kamińskiego 2 m. 2
03-130 Warszawa
tel. 693-190-304 
     501-752-204

zarzad@polskalewica.pl 

Komentarze polityczne
PDF Drukuj Email

KOMUNISTYCZNA PARTIA POLSKI

W PEŁNI SOLIDARYZUJE SIĘ

Z GRECKIMI TOWARZYSZAMI

W ICH SŁUSZNEJ KLASOWEJ WALCE

Z PRZEGNIŁYM, ANTYSPOŁECZNYM KAPITALIZMEM !!!

17 maja w Grecji miał miejsce 24 godzinny strajk generalny.

Towarzyszyły mu masowe demonstracje związku zawodowego PAME.

Protest PAME odbywał się pod hasłem : „Nie będziemy niewolnikami XXI wieku”.

Manifestacja, w której uczestniczyły tysiące pracowników, zakończyła się przed parlamentem.

Zaprotestowano w ten sposób  przeciwko polityce koalicyjnego rządu „SYRIZY” z nacjonalistyczną partią „ANEL”.

18 maja w greckim parlamencie głosowano nad pakietem środków przedstawionym przez rząd po negocjacjach z UE i MFW w związku z drugą oceną realizacji programu reform, przewidzianych w trzecim memorandum.

Przyjęcie tego pakietu oznaczałoby dalsze działania antyspołeczne korzystne dla biznesu – liberalizację rynku i przyspieszenie prywatyzacji.

Działania te zakładają :

  • dalszą obniżkę pensji i emerytur;
  • podniesienie podatku bezpośredniego dla najmniej zarabiających poprzez obniżenie kwoty wolnej od opodatkowania.
  • Oznacza to, że np. pracownik zarabiający 650 euro miesięcznie, który obecnie nie płaci podatku, musiałby zapłacić 300 euro podatku rocznie;
  • nowe ograniczenie wydatków państwa na służbę zdrowia;
  • dalsze obniżki różnych zasiłków i świadczeń (dal bezrobotnych, na ogrzewanie);
  • inne sposoby wsparcia dla kapitału poprzez przyspieszenie prywatyzacji;
  • masowe zwolnienia w dużych przedsiębiorstwach;
  • nowe ograniczenia prawa do strajku;
  • nasilenie wszystkich praw antypracowniczych, przyjętych po 2011 r.;
  • nowe przeszkody w zawieraniu układów zbiorowych;
  • przyznanie prawa do lokautu;
  • zniesienie dnia wolnego od pracy w niedzielę.

Te nowe środki przyjmowane są gdy większość ludzi pracy najemnej i samozatrudnionych już jest w wyjątkowo trudnej wręcz tragicznej sytuacji z powodu antyspołecznej polityki zarówno poprzedniego rządu ND – PASOK, jak i obecnego SYRIZA – ANEL.

W 2016 r. około 45 % ludności Grecji miało dochody poniżej minimum życiowego!!!

Sekretarz Generalny KC Komunistycznej Partii Grecji (KKE) Dimitris Koutsoumpas, podczas wiecu w Atenach powiedział :

„Obecnie trwa walka klas, która jest niczym maraton, a nie wystrzał karabinowy.

Walka klas musi się toczyć codziennie i stale.

Dotkliwe działania antyspołeczne, 4 memorandum wraz z wcześniejszymi memorandami, muszą zostać wyrzucone na śmietnik historii, a grecki lud i ruch pracowniczy mają prawo tego dokonać.

Wzywamy do społecznego oporu.

Ani jedna godzina nie może zostać zmarnowana, a walka nie skończy się dzisiaj czy jutro, lecz będzie trwać.

KKE jako siła o klasowej perspektywie, bojowy ruch PAME, Sojusz Społeczny, będą obecne codziennie i cały czas, na ulicach i w parlamencie, w fabrykach, miastach i wsiach.

To stała walka, która musi doprowadzić do obalenia przegniłego i skorumpowanego systemu, jego rządów, do wystąpienia z UE z planem opartym o interesy ludzi pracy oraz rosnące potrzeby naszego ludu”.

MATERIAŁ PRZESŁAŁ :

TOW. RYSZARD RAUBA – KOMUNISTYCZNA PARTIA POLSKI (KPP).

 

 
PDF Drukuj Email

Skarga konstytucyjna w sprawie ustawy o ROD.


Realizując uchwały ze spotkania niezależnych działkowców w dniu 26 marca 2017 r. w Warszawie. Zespół prawny współpracujący z niezależnymi działkowcami przekazał skargę konstytucyjną do Prezesa Rady Ministrów Pani Beaty Szydło oraz Ministra Sprawiedliwości Pana Zbigniewa Ziobro.

 

W załączeniu:

  1. Pismo KPRM z dnia 20 kwietnia 2017 r.
  2. Pismo Ministerstwa Sprawiedliwości z dnia 19 kwietnia 2017 r.
 
PDF Drukuj Email

Szanowni Towarzysze!

Szanowne Towarzyszki!

Komunistyczna Partia Polski składa uroczysty hołd

bohaterskiemu Generałowi Jarosławowi Dąbrowskiemu!


We wtorek - 23 maja 2017 roku minie dokładnie 146 lat od  bohaterskiej śmierci Generała Jarosława Dąbrowskiego – wielkiego polskiego patrioty, szczerego, autentycznego demokraty i bezkompromisowego działacza rewolucyjnego i niepodległościowego.

 

W związku z powyższym  z wielką, nieskrywaną przyjemnością chciałbym Szanownym Towarzyszom i Towarzyszkom przedstawić niniejszym wymowny w swojej treści i przekazie fragment okolicznościowego artykułu W. Ponieckiego poświęconego sylwetce Generała Jarosława Dąbrowskiego z 15 maja 1931 roku (W. Poniecki, Jarosław Dąbrowski (Z powodu 60 - ej rocznicy zgonu), „Wolnomyśliciel Polski”. Dwutygodnik, Rok 4, Warszawa – 1931 – 15 Maja, Numer 13, s. 295 – 298).

 

Oto ów wymowny w swojej treści fragment artykułu  poświęconego bohaterskiemu Generałowi - Rewolucjoniście:

 

Wojna domowa we Francji dała sposobność licznemu zastępowi naszej emigracji z powstania 1863 r. do okazania swojej solidarności z ruchem rewolucyjnym ludu francuskiego, wzięcia czynnego udziału, słowem, spełnienia swojej roli rycerskiej w Komunie Paryskiej.


Do walki tej „za waszą i naszą wolność” prowadziło naszych wychodźców, którzy pozostali wierni sztandarowi rewolucyjnemu, jasne poczucie, że wyzwolenie Polski może być jedynie odzyskane w przymierzu z ludami rewolucyjnemi, niż w tajemnych konszachtach z dworami europejskiemi.


I dlatego właśnie, wśród licznej rzeszy cudzoziemców, biorących udział w Komunie, Polacy zajmowali pierwsze miejsce.


A przodownicze stanowisko zajął jeden z najwybitniejszych organizatorów powstania styczniowego, Jarosław Dąbrowski, późniejszy wódz naczelny Komuny Paryskiej.


(…) Z historją Komuny Paryskiej otwiera się najchlubniejsza karta w dziejach życia Jarosława Dąbrowskiego.


Niestety, tragiczny koniec czekał ją, jak i jej bohatera.


Dnia 7 kwietnia 1871 r. Dąbrowski został mianowany komendantem Paryża.


Znaleźli się jednak ludzie, którzy zaprotestowali przeciw tej nominacji.

Być może, że pod tym protestem szowinistycznym kryły się zawiedzione ambicje niejednego Francuza.

Komisja Wojskowa Komuny odparła wszystkie zarzuty, oświadczając, że nowy generał jest obywatelem republiki powszechnej.

Mianowanie Dąbrowskiego nastąpiło po porażce komunardów w Neuilly.


„Tego samego dnia – opowiada historyk Komuny Lissagaray – gwardziści ujrzeli młodego człowieka niskiego wzrostu, w skromnym uniformie, jak pod ogniem dział nieprzyjacielskich oglądał forpoczty.


Był to Dąbrowski.

Zamiast świetnej, błyskotliwej odwagi francuskiej – zimna jakby nieświadoma siebie odwaga słowianina.

W ciągu kilku godzin nowy dowódca pozyskał sobie serca żołnierzy...”.

Wszyscy historycy tego krótkiego a pamiętnego okresu walki proletarjatu z burżuazją zgadzają się na jedno, że Dąbrowski był najdzielniejszym oficerem komuny i jednym z najgorętszych jej obrońców.

Z całem poświęceniem, całem bohaterstwem pełnił swą ciężką służbę, która wymagała oddania jej wszystkich sił.

W uznanie tych zasług ofiarowano, 26 kwietnia 1871 r., właśnie Dąbrowskiemu naczelne dowództwo wojskowe Komuny.

Wersalczycy zaś należycie cenili jego talent wojskowy i rozumieli, że to w znacznym stopniu dzięki niemu opóźnia się ich zwycięstwo nad ludem Paryża; usiłowano go nawet przekupić, zapewniając w nagrodę zdrady półtora miljona franków, amnestję i bezpieczeństwo dla niego i jego otoczenia.

Dąbrowski, oczywiście, zakomunikował te propozycje Komunie i miano z nich skorzystać, aby tą drogą wpędzić wersalczyków w zasadzkę.

Plan jednak, jako zbyt ryzykowny, Komuna odrzuciła.

Dąbrowski, jako wódz naczelny, robił wszystko możliwe, aby błędy poprzedników naprawić.

Zapóźno już jednak było, ponieważ dezorganizacja w armji Komuny do ostatnich dni nie ustawała.

W miarę posuwania się Wersalczyków rósł opór proletarjatu, wyrastały jak spod ziemi barykady, ale był to już niezorganizowany opór rozpaczy.

Wiedział wódz, iż zbliża się koniec.

Nie chciał zejść z posterunku, gdy lud paryski tysiącami nastawiał piersi pod kule burżuazji i ginął.

Dąbrowski zrzekł się naczelnego dowództwa, które w tych warunkach nie miało żadnego znaczenia, i walczył jako prosty żołnierz Rewolucji z hasłem na ustach „Komuna lub śmierć”.

Dnia 23 maja 1871 r. ranny śmiertelnie na barykadach Paryża skonał po kliku godzinach w szpitalu.

„W tę noc z wtorku na środę – pisze E. Belfort Bax – leżał w ratuszu miejskim, na pościeli z błękitnego atłasu, samotny trup z samotną świecą woskową u wezgłowia, trup, przed którym uspokoił się i zamilkł cały rwetes i zamęt i przed którym wszyscy pochylili głowy.

Był to trup Dąbrowskiego, śmiertelnie zranionego popołudniu.

Z samego rana przeniesiono zwłoki na cmentarz Père Lachaise.

Gdy go przenoszono obok barykad, wszyscy żołnierze federaliści oddawali mu honory.

Przy lipcowej kolumnie pochód się zatrzymał, a setki gwardzistów narodowych otoczyły nosze, by spojrzeć poraz ostatni na swego pełnego poświęcenia dowódcę.

Tak przeszedł ten mężny bojownik ludowy do państwa historji”.

Tak żył i tak życie zakończył rewolucjonista polski, Jarosław Dąbrowski, wielki bohater powstania styczniowego i Komuny Paryskiej oraz obrońca praw ludu.

W. Poniecki”

Tow. Ryszard  Rauba – Komunistyczna Partia Polski (KPP)

 

 
PDF Drukuj Email

Bajki o przestrzeganiu prawa przez PZD cz. 2


Znacie opowieści (bajki) tzw. działaczy Polskiego Związku Działkowców, jak to w tym związku przestrzega się przepisów prawa?


To popatrzcie Państwo jak to wygląda w świetle obowiązujących przepisów.


Od paru miesięcy w Polskim Związku Działkowców trwa medialna nagonka na osoby, które ośmieliły się na podstawie dokumentów ujawnić nieprawidłowości w funkcjonowaniu tej organizacji.


Odbywa się to między innymi poprzez pisanie stanowisk organów PZD i publikowanie ich na stronach www.


A jak wygląda to (zajmowanie stanowisk) w świetle Statutu PZD uchwalonym w dniu 2 lipca 2015 r. przez XII Krajowy Zjazd Delegatów PZD.


Do zajmowania stanowisk w świetle tego Statutu jest uprawniana tylko i wyłącznie Krajowa Rada i nikt więcej. Reguluje to dosadnie art. 130 Statutu PZD z dnia 02.07.2015 r. cytuję art. 130 pkt.4:

„4) zajmowanie stanowisk w sprawach istotnych dla PZD i ogrodnictwa działkowego,”


Statut nie przewiduje w swoich zapisach „delegacji” uprawnień dla innych organów PZD.


Co więcej takich uprawnień nie posiada nawet Prezydium Krajowej Rady PZD. Uprawnienia Prezydium KR PZD określa art. 134 ust 2 i nie ma w tych uprawnieniach zgody na zajmowanie jakichkolwiek stanowisk.


Analogicznie wygląda sytuacja z Okręgowymi Zarządami PZD. Okręgowe Zarządy także nie mają uprawnień do zajmowania jakichkolwiek stanowisk. Zakres ich uprawnień określa art. 109 obowiązującego Statutu.


Także Zarządy ROD nie mają uprawnień do zajmowania stanowisk. Zakres uprawnień Zarządów Ogrodów określa art. 72 Statutu.


Organy kontrolne PZD także nie mają uprawnień do zajmowania jakichkolwiek stanowisk.


Regulują to odpowiednio art. 91 w stosunku do Ogrodowej Komisji Rewizyjnej, art. 115 w stosunku do Okręgowych Komisji Rewizyjnych oraz art. 138 i 140 w stosunku do Krajowej Komisji Rewizyjnej.


W zapisach statutowych tzw. działacze PZD odebrali prawo zajmowania stanowisk także Walnym Zebraniom Działkowców. Zakres uprawnień Walnego Zebrania określają art. 64 i 66 Statutu PZD i nie ma w tych uprawnieniach prawa do zajmowania stanowisk???


Jak się mają zapisy art. 64 i 66 Statutu do zapisów art. 56 pkt.1 Statutu PZD cytuję:


Najwyższym organem PZD w ROD jest walne zebranie.”.


Może tą sprzeczność wyjaśni Prezes PZD E. Kondracki, chętnie udostępnimy nasza stronę do publikacji wyjaśnień.


A teraz kilka przykładów łamania prawa przez organy statutowe Polskiego Związku Działkowców.

1. Łamanie prawa przez Prezydium Krajowej Rady Polskiego Związku Działkowców.

2. Łamanie prawa przez Prezydium OZ Mazowieckiego.

3. Łamanie prawa przez Walne Zebranie ROD „Sasanka” w Grudziądzu

4. Łamanie prawa przez Delegaturę Tarnowskie Góry.

5. Łamanie prawa przez Krajową Komisję Rewizyjną PZD.

 

Liczbę przykładów stanowisk organów PZD można mnożyć w nieskończoność. W tym artykule pokazano kilka przykładów na udokumentowanie następującego stwierdzenia.


W Polskim Związku Działkowców nie przestrzega się prawa w sposób systemowy,

 

a organy kontrole PZD nie reagują a nawet więcej same łamią obowiązujący Statut PZD.

 

Dlaczego tak jest może wyjaśni Przewodnicząca Krajowej Komisji Rewizyjnej Maria Fojt. Chętnie udostępnimy naszą stronę (bez żadnych warunków wstępnych).

 
PDF Drukuj Email

O TYM PISAŁ ŁÓDZKI „GŁOS PORANNY”

DZIENNIK SPOŁECZNY, POLITYCZNY I LITERACKI

W CZWARTEK, 11 MAJA 1933 ROKU

„KULTURA EUROPY NA STOSIE

WCZORAJ HITLEROWSCY WANDALE PRZY DŹWIĘKACH ORKIESTR SPALILI W SAMYM BERLINIE 20.000 TOMÓW NAJSŁAWNIEJSZYCH AUTORÓW”.

„BERLIN, 10 V. (Tel. wł. „Gł. Porannego”).

We wszystkich miastach niemieckich z Berlinem i Frankfurtem na czele odbyło się wczoraj „uroczyste” niszczenie książek autorów, znajdujących się na „czarnej liście”.

O godz. 9 wiecz. Na Placu Opery w Berlinie studenci w odświętnych strojach i czapkach korporanckich zapalili wielki stos, składający się z przeszło 20 tys. książek autorów pochodzenia żydowskiego, socjalistycznych, demokratycznych i radykalnych.

Akt zniszczenia poprzedziło przemówienie Goebbelsa, poczem przy dźwiękach orkiestr podpalono stos.

Jednocześnie podpalony został posąg prof. Magnusa Hirschfelda.

Wandalizmowi temu przyglądały się wielotysięczne tłumy.

Do późnego wieczora odbywało się w wielu innych miastach niemieckich przeszukiwanie bibljotek, czytelń i księgarń, skąd powyrzucano na ulicę książki „zakazanych” pisarzy i uczonych.

Na stosie znalazły się książki następujących autorów :

Natana i Szaloma Asza, Barbusse'a, Maxa Broda, Alfreda Doeblina, Ilji Erenburga, Fiodora Gładkowa, Jarosława Haska, Hasenklevera, Egona Erwina Kischa, Aleksandry Kołłątaj, Jacka Londona, Emila Ludwiga, Henryka Manna, Erika Marji Remarque'a, Artura Schnitzlera, Uptona Sinclaira, M. Zoszczenki, Ernesta, Tollera, Jakuba Wassermana, Arnolda Zweiga, Stefana Zweiga i wielu innych.

Pozatem spalono dzieła następujących socjalistów, uczonych i teoretyków :

Maxa Adlera, Augusta Bebla, Edwarda Bernsteina, Fryderyka Engelsa, Karola Marxa, Kautsky'ego, Fryderyka Lasalla, Lenina, Liebknechta, Łunaczarskiego, dwa utwory Tomasza Manna, historję socjalnej demokracji Mehrinka, „Konstytucję republiki Rzeszy”, Hugona Preussa, dzieła Waltera Rathenaua, Stalina, Zinowjewa, dzieła znakomitego pacyfisty gen. Schoenaicha, powieść Berty Sutner „Precz z orężem”, Vanderveldego, dzieło zmarłego kanclerza Muellera „Rewolucja listopadowa” i wiele, wiele innych wartościowych dzieł.

Spalono ogółem utwory przeszło 200 pisarzy.

Oprócz tego zniszczono wszystkie protokoły kongresów socjalnej demokracji w Niemczech”.

WSPÓŁCZEŚNIE ISTNIEJĄCA KOMUNISTYCZNA PARTIA POLSKI  W PEŁNI ŚWIADOMA TEGO CZYM JEST, JAKIE MA ZNACZENIE  I JAK WIELKĄ ROLĘ ODGRYWA  W CODZIENNYM ŻYCIU CZŁOWIEKA, PAŃSTW I NARODÓW SZEROKO ROZUMIANA KULTURA POSTULUJE W TEJ NIEZMIERNIE WAŻNEJ DZIEDZINIE RZECZY NASTĘPUJĄCE :

  • PAŃSTWOWY MECENAT NAD NAJWAŻNIEJSZYMI INSTYTUCJAMI KULTURY I SZTUKI (TEATRY, MUZEA, GALERIE ITP.);
  • PRZEJĘCIE PRZEZ PAŃSTWO WSZELKICH ZABYTKÓW I PONADCZASOWYCH DÓBR KULTURY (PAŁACE, ZAMKI, PARKI, POMNIKI), ZAPEWNIENIE ICH ODNOWY I OCHRONY ORAZ ZAGOSPODAROWANIE NA CELE PUBLICZNE;
  • TWORZENIE SPRZYJAJĄCYCH WARUNKÓW DLA TWÓRCÓW, WSPIERANIE ZRESZEŃ ARTYSTÓW I TWÓRCÓW, ODBUDOWA PAŃSTWOWYCH INSTYTUCJI KULTURY I SZTUKI.
  • OCHRONA DZIEDZICTWA NARODOWEGO, JĘZYKA, HISTORII;
  • ZAPEWNIENIE POWSZECHNEGO DOSTĘPU DO ZDOBYCZY NAUKI I DÓBR KULTURY.
  • PEŁNE PRAWA DLA MNIEJSZOŚCI NARODOWYCH, POMOC PAŃSTWA W NAUCZANIU PRZEZ NIE JĘZYKA OJCZYSTEGO I PREZENTOWANIU WŁASNEJ KULTURY.

TOW. RYSZARD RAUBA – KOMUNISTYCZNA PARTIA POLSKI (KPP).

 

 
<< Początek < Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Następna > Ostatnie >>

Strona 3 z 91